Mijn podiumervaring

Mijn eerste podiumervaring

Alles begon bij Vilanella. Een toen nog klein koor waar ik als achtjarige graag deel van wilde uitmaken. Wekelijks repeteerden we en dit telkens met een doel. De ene keer een kerstshow, de andere keer een nationale wedstrijd, een internationale wedstrijd, een show op het einde van het jaar… Elk jaar stond je minstens twee keer op een podium en met een beetje geluk kreeg je de kans om solo te zingen. En die kans kreeg ik.

Woordkunst-Drama

In de opleiding Woordkunst-Drama bestonden de examens uit toonmomenten waarbij er publiek en jury aanwezig was. Drie keer per jaar kregen we de kans om te laten zien waar we dat trimester zo hard aan gewerkt hadden. Elke opdracht was anders. Zo speelden we in verschillende kleuterscholen, maakten we een theaterstuk gebaseerd op een boek, speelden we een stuk uit de Griekse mythologie, … Aan het einde van het zesde jaar kregen we twee grote eindopdrachten: de solo-GIP en de groepsGIP. We speelden beide voorstellingen drie keer om op die manier een zo groot mogelijk publiek te bereiken.

Overspoeld 🐠

Overspoeld is de titel van mijn solo-GIP. Een project waar ik zes maanden aan heb gewerkt. Een project nauw aan mijn hart.

“Ik ben opzoek naar mezelf. Ik wacht op mezelf. Een zoektocht naar geluk. De oneindige zoektocht, aangedreven door een verlangen naar perfectie, bevestiging en liefde. Misschien wacht ik te lang, als wachten op Godot. Ik wordt OVERSPOELD door gedachtes. OVERSPOELD door vormen van escapisme die me nog meer doen wankelen. Klaar om ook OVERSPOELD te worden?”

Mondays 🚬

Onze laatste theatervoorstelling van de opleiding… We kregen een script en werkten op professionele wijze met onze leerkracht als regisseur. Na een maand hard werken, stond onze voorstelling Mondays er.

You know. I was looking through my window and you must know in front of our house there is a school and it’s just a lot of fun.

“Acht meisjes trotseren een schijnheilige wereld, bestuurd door grijze politici die over een paar jaar onder de grond liggen. Er is geen plaats meer voor mensen die nadenken, … écht nadenken. Ze zijn kalm, ze zijn nog nooit zo kalm geweest. Want wat hebben zij te verliezen? Are you happy, you have a good life? Good for you.”

Spel: Kiara Berckmans, Noortje Bijnens, Isolde Breugelmans, Leana-Maria Broux, Laïs Cloots, Louanne Guennec, Fien Reusen & Moira Van Gucht.

Regie: Cleo Raymaekers, Dans: Zoë Guisson, Muziek: Jules Lemmes & Marianne van Gemert, Video: Pieter Vermeersch

Muziek-Woord

Free Podium

Tijdens mijn zevende jaar aan De! Kunsthumaniora nam ik drie keer deel aan het Free Podium. In de zanglessen werkte ik aan covers om mijn zangtechniek te verbeteren. Op het podium van de Betty Braem zaal kon ik het eindproduct tonen aan een klein publiek.

Zo zong ik: Valerio/Wallenda van Madou, Voilà van Barbara Pravi en Can’t pretend van Tom Odell.

Net zoals in de studie woordkunst-drama, werkten we ook in het zevende jaar aan verschillende projecten. Zo groeiden we in speeldurf en werden we voorbereid op onze examenproducties voor de disciplines zang, ensemble en woord.

KMSKA

Een van deze losstaande projecten was een optreden in het KMSKA. Elke leerling koos een portret uit de expo Krasse Koppen. Terwijl we urenlang het schilderij beschouwden, kwam een heel verhaal met talrijke emoties bovendrijven. Daar maakten we dan een song over. Ik koos voor het werk De Kruisdraging van Jheronimus Bosch. Op de laatste dag van de expo brachten we de song in de inkomhal van het museum.

Roosbeef

Tijdens de activiteitenweek, een project van De! Kunsthumaniora in Malle, kwam schrijfster en zangeres Roos Rebergen op bezoek. Elke leerling kreeg de eer om een cover uit haar repertoire voor haar te brengen. Aan het einde van de avond bracht zij als bedanking een van haar nummers live voor ons.

Banshees of Inisherin

De laatste voorstelling van dat jaar was opnieuw een geïntegreerde proef. We speelden een theaterstuk gebaseerd op de film The Banshees of Inisherin van Martin McDonagh.